Her şey o kadar önemsiz geliyor ki şimdi.
Edilen kavgalar, söylenen sözler, yapılan kıskandırmalar, atılan tripler.
Hepsi o kadar anlamsızmış ki...
Öyle özlüyorum ki...
Yanında olduğum her anın tadını çıkarmam gerekiyormuş oysa ki.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

 Sonra bir kayalığın dibinde cansız bedenini bulurlar. ''Yürüyüş yaparken geçirdiği kaza sonucu...'' diye yazar medya. Ölmeden önce onu anlamayı başarabilmiş insanların aklından geçirdiği ise ''Ah be belliydi böyle olacağı, kıydı canına'' olur.
Devamı

Ahirette cennet ayaklarımın altındayken, dünyada kadınlığım ayaklar altında.

Resim
Üç kız birlikte yaşıyoruz. Birimiz 22 diğer ikimiz yaşlarında. Bırakın evin kapısını odalarımızın kapısını bile kitleyerek uyuyoruz. Korkuyoruz evet çünkü Türkiye'de yaşıyoruz. Korkuyoruz çünkü Türkiye'de kadın olmak bunu gerektiriyor. Otobüsten inip eve gelene kadar koşar adımlarla geçiyoruz ıssız sokakları. Anahtarı otobüste çıkarıyoruz ki kapının önünde zaman kaybetmeyelim. Gözleriyle bile taciz etmeyi becerebilen o şeref yoksunları ile karşılaşmayalım. Bugünlerde yaşıtımız olan bir canın acısıyla suskun olmamız gerekirken bu acıyla açıldı dillerimiz. Ölüm cesareti getirdi, herkes başına gelenleri dillendirdi. Yaşadıklarımızdan daha beterini mi görmemiz gerekiyor yaşadıklarımızı anlatabilmemiz için. Neden cesur olamıyoruz? Bunları görmek mi gerekiyor konuşmak için. Susmasak? Hepimiz konuşsak mini etek giydiğimiz için suçlu taraf olacağımızı bilsek bile konuşsak, böylesi şeref yoksunlarının varlığını duyursak. Öfke dolu olduğumdan mı yoksa söy...
Devamı

Altı üstü markete çıkmıştım

Resim
Köşeyi döndüm, yokuşu çıkıyorum. Elimde alışveriş poşetleri, alnımda sıcağa isyan eden ter damlacıkları. Sağımdaki avludan gelen bir sese dönüyor kafam ''ınnn ateşşşş, ınnnn ateşşş'' diye tekrarlıyor minik iki dudak arasında çıkan ses. Bir çocuk üç tekerlekli bir bisikletin üstünde. Karşısındaki boş bisikletle savaşıyor.(Aynısından benimde vardı. Konfeksiyon işinin bütün yılgınlığını bilen annemin hediyesiydi.) Yıkıyordu yumurcak karşısındaki bisikleti, ''kazandımmm'' nidaları yükseliyordu ardımda bıraktığım avluda. Ah işte öğlen topunu kaçırdığı yerden alıp geri çıkamayan gözlüklü çocuk geçiyor önümden. Yine sağımda bir arkadaş grubu ufacık boylarıyla kocaman planlar yapıyordu o an. -Okul 14 eylül de açılıyor olum. -Tamam işte lan 13'te yaparız. ... Sonrası yok. Çünkü gözüm kulağım balkondaki minik mankende. Adeta minyatür bir bebek gibi. Annesi örmüş saçlarını iki yandan, uçları dağınık ve papatyalar var meliklerin ucunda. Yanakl...
Devamı