Bu sabah horoz sesleriyle başladım güne, erkenden yine düştüm hayallerin peşine. Az gittim uz gittim çok uzak gelmez bana mutluluk buradan sahile kadar gittim. Aldım kitabımı elime, gözlerim satırları izlerken kalbim huzuru dinledi. Huzur bana, her zaman yanımda olursa hiç bir değerinin kalmayacağını fısıldıyordu. Ona kitabımdan satırlar okudum güneşin parıltısı altında, rüzgarın serinliğinde cümleler paylaştım. Birlikte güneşin batışını izledik, o bana martıları gösterdi ben ona gökyüzünün kızıllığını. Kararıyordu gün yine gitmeliydik ikimizde. Huzur yine gitti.. Biliyordum bu kez onu bulacağım yeri.
Yorumlar
Yorum Gönder